Μία από τις πρωιμότερες καταγεγραμμένες περιγραφές του SCP-1173, που εκδόθηκε το 1709.
Αντικείμενο: SCP-1173
Κλάση αντικειμένου: Euclid
Ειδικές Διαδικασίες Περιορισμού: Η γνώση της ύπαρξης της "ΙΔΑΣ" θα διαγραφεί από όλες τις βάσεις δεδομένων και πηγές το νωρίτερο δυνατόν. Αυτή η αφαίρεση πληροφοριών θα συμπεριλάβει διαδικτυακές και έντυπες πηγές· ο περιορισμός θα θεωρηθεί πλήρης όταν οι πληροφορίες σχετικά με το SCP-1173 βρίσκονται μόνο στις βάσεις δεδομένων του Ιδρύματος. Οι ενεργές προσπάθειες περιορισμού του SCP-1173 έχουν επί του παρόντος ανασταλεί· παρακαλώ συμβουλευτείτε την Προσθήκη SCP-1173-A για λεπτομέρειες. Τρία (3) μέλη προσωπικού Κλάσης D μολυσμένα με SCP-1173 θα κρατηθούν στη Βάση 38 για περιορισμένους πειραματικούς σκοπούς· οποιαδήποτε μη εξουσιοδοτημένη χρήση της λειτουργικής φράσης για τη μετάδοση του SCP-1173 εκτός πειραματικών πρωτοκόλλων θα επιφέρει εξουδετέρωση και αντικατάσταση.
Αν και η τρέχουσα ανάγκη περιορισμού του SCP-1173 θεωρείται ακόμα ύψιστη, σε καμία περίπτωση το προσωπικό του Ιδρύματος δεν θα εμπλακεί άμεσα σε εχθροπραξία εναντίον ατόμων που προσπαθούν να διαδώσουν το SCP-1173. Οι προσπάθειες περιορισμού του SCP-1173 πρέπει να εστιάζουν στην ανακάλυψη της φύσης του SCP-1173 και την έρευνα επί μεθόδων απαλοιφής του SCP-1173, ασχέτως των τυχόν δράσεων που μπορεί να χρειαστούν για την επίτευξη αυτής. Ωστόσο, όλες οι μονάδες του Ιδρύματος θα αποφύγουν την αλληλεπίθεση επί οποιασδήποτε αιτίας, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης να αποτελεί μέρος προσπάθειας περιορισμού του SCP-1173.
Το Έγγραφο 1173-Α θα διαγραφεί το συντομότερο δυνατόν και όλο το επηρεασμένο προσωπικό θα θεραπευτεί. Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο 1173-Όμικρον: Έως ότου η φύση του SCP-1173 μπορεί να προσδιοριστεί σαφέστερα και αντιμιμητικά μέτρα μπορούν να παρθούν, οι άμεσες διαμάχες μεταξύ επηρεασμένου προσωπικού και τυπικού προσωπικού του Ιδρύματος θα αποφεύγεται. Συζητήσεις επί του SCP-1173 σε ανεπίσημα πλαίσια απαγορεύονται αυστηρά για την αποφυγή διαπροσωπικών συγκρούσεων μεταξύ του προσωπικού του Ιδρύματος.
Περιγραφή: Το SCP-1173 είναι ένα μιμητικό φαινόμενο γύρω από μια παρανοϊκή πίστη σε μια πολιτική οντότητα, γνωστή ως "Ισλαμική Δημοκρατία της Ανατολικής Σαμοθράκης" ή "ΙΔΑΣ". Τα επηρεασμένα άτομα κατέχουν διάφορους βαθμούς κατανόησης ή επίγνωσης της ιστορίας ή κουλτούρας της ΙΔΑΣ, αλλά συνεντεύξεις με άτομα υπό την επιρροή του SCP-1173 έχουν απομονώσει πολλά σημαντικά χαρακτηριστικά τα οποία η πολιτική οντότητα περιγράφεται συχνά να διαθέτει. Γεωγραφικώς, η ΙΔΑΣ φαίνεται να είναι ένα κυρίως ελληνόφωνο έθνος αποτελούμενο από έναν μικρό ηπειρωτικό θύλακα στη χερσόνησο της Ανατολίας και ένα σύνολο νησιών στο Βορειοανατολικό Αιγαίο Πέλαγος. Όπως υποδεικνύει το όνομα, εντός του συγκειμένου της παραίσθησης, η πλειοψηφία πληθυσμού ασπάζεται τον σουνιτικό ισλαμισμό, μαζί με έναν περιορισμένο αριθμό σιιτών και μια μικρή ομάδα συριακών ορθοδόξων χριστιανών, αν και η τελευταία ομάδα έχει εν πολλοίς εγκαταλείψει τη χώρα λόγω θρησκευτικών διαμαχών στην περιοχή.
Τα άτομα μπορούν να μολυνθούν με το SCP-1173 μόνο ακούγοντας μια λειτουργική πρόταση ειπωμένη δυνατά επί τη παρουσία τους από ένα μολυσμένο άτομο· μέσω έρευνας, η λειτουργική φράση προσδιορίστηκε πως είναι "Έχεις ακούσει για κείνο το πράγμα κάτω στη Σαμοθράκη;" Άτομα που έχουν ακούσει αυτήν την πρόταση συχνά εκφράζουν ήσσον ενδιαφέρον στην επικείμενη συζήτηση, που απαρέγκλιτα περιγράφει κάποια εμφύλια στρατιωτική σύγκρουση, σφαγή, πείνα, ξηρασία, εθνοκάθαρση ή άλλη φρικωδία που συμβαίνει εντός της χώρας.
Ανεπηρέαστα άτομα έχουν αυτό που οι ερευνητές του Ιδρύματος έχουν ονομάσει "παθητική αντίσταση" σε πληροφορίες σχετικά με την ΙΔΑΣ· τέτοια άτομα συνεχώς και χωρίς αποτυχία αγνοούν ή αποτυγχάνουν να παρατηρήσουν τυχόν δεδομένα ή πληροφορίες σχετικές με το έθνος εκτός αν διαταχθούν ευθέως να αφομοιώσουν πληροφορίες από το θέμα. Μετά την μόλυνση με SCP-1173, τα άτομα ξεκινούν να παρατηρούν αναφορές και λεπτομέρειες στην "τρέχουσα" κατάσταση της ΙΔΑΣ σε ειδήσεις και άλλες έντυπες πηγές· τα άτομα θα ξεκινήσουν να προσέχουν αναφορές σε παλαιότερες εκδοχές του έθνους (συχνά αναφερόμενου ως "Σαμοθρᾴκη ἡ Μωαμεθανική") σε έργα κλασσικής λογοτεχνίας που χρονολογούνται από τον δέκατο έβδομο αιώνα, και κάνουν περιστασιακά χαλαρές αναφορές στη Σαμοθράκη στο ίδιο πνεύμα με το "Τιμπουκτού" ή την "Μπανγκόκ", εννοώντας ένα αδιευκρίνηστο απομονωμένο μέρος μικρής σημασίας.
Η παραίσθηση της ύπαρξης της ΙΔΑΣ δεν είναι ευθέως επιβλαβής στα περισσότερα άτομα. Ωστόσο, έρευνες επί της σχιζοφρένειας που διεξήγε το Ίδρυμα για άσχετους λόγους δημιούργησαν μια σειρά συνδέσεων μεταξύ της μόλυνσης από SCP-1173 και μερικών προηγουμένως ανεξήγητων ψυχολογικών ανωμαλιών. Συγκεκριμένα, ένας σημαντικός αριθμός (πάνω από 800) άστεγων ατόμων εντός ιδρυμάτων διεγνωσμένων με σχιζοφρένεια έχουν βρεθεί μολυσμένα με SCP-1173. Επιπλέον, όταν τους πάρθηκε συνέντευξη ως μέρος ψυχολογικής θεραπείας, πολλοί εξ αυτών περιέγραψαν εαυτόν ως βετεράνοι μιας Αμερικανικής αντεπαναστατικής δύναμης στην ΙΔΑΣ· άτομα επηρεασμένα με αυτόν τον τρόπο περιγράφουν συχνά στενές επαφές με παιδιά και έγκυες γυναίκες ως βομβιστές αυτοκτονίας, μάταιες επιθέσεις από κακώς οπλισμένους παρτιζάνους που κατέληγαν σε σφαγές, και εγκλήματα πολέμου που έπραξαν οι Αμερικανικές δυνάμεις κατοχής. Ιδιαίτερα ξεκάθαρες περιπτώσεις τέτοιων ατόμων κάνουν ασαφείς αναφορές σε τεταμένες γεωπολιτικές σχέσεις με τη Ρωσία, που νιώθει απειλούμενη από την Αμερικανική διείσδυση, και την Κίνα, η οποία περιγράφεται ως εμπλεκόμενη σε πόλεμο μεγάλης κλίμακας με έναν βαριά οπλισμένο Ουιγουρικό επαναστατικό στρατό εμπνευσμένο από τη Σαμοθρακική αντίσταση.
Προσθήκη 1173-1: Μετά την ανακάλυψη του SCP-1173, μια έρευνα στο προσωπικό του Ιδρύματος αποκάλυψε εκτεταμένη μόλυνση από SCP-1173 σε όλα τα επίπεδα της διοικητικής αλυσίδας. Οι προσπάθειες της εδραίωσης και εκτέλεσης διαδικασιών περιορισμού περιπλάκησαν λόγω προσπαθειών από άλλες μονάδες του Ιδρύματος να μολύνουν εσκεμμένα άτομα με το SCP-1173. Αυτές οι συγκρούσεις εξελίχτηκαν σε σποραδικές ένοπλες μάχες μεταξύ μονάδων του Ιδρύματος προτού το Πρωτόκολλο 1173-Όμικρον τεθεί σε ισχύ, απαγορεύοντας κάθε ανεπίσημη επικοινωνία μεταξύ προσωπικού επί του 1173 και συμφωνώντας να τηρήσει τη σύγχρονη ισορροπία μεταξύ επηρεασμένων και ανεπηρέαστων ατόμων (εκτιμώμενα ως ομάδες περίπου ίδιου μεγέθους).